Amatxi

Aizu, amona, aspaldian zu etorri zinen mundura,

ta zure baitan ibili duzu zonbait-zonbait arrangura;

nik ikustean begi xorrotxez zuk duzun esku zimurra,

laster mundutik joanen zarela etorzen zeraut beldurra

Beste amatxi asko ikusi izan ditut han-hemenka,
Jainkoa, otoi, ez dadiela gaukoan eni mendeka:
zure eskuak ez bitza, otoi, behin betiko esteka,
semeatxiak hain maite baitu esku horien pereka.

Ene amatxik mundu guzian ba ote zuen berdinik?
Dudatzen nago hardu dukeen nehoiz atseginik;
orai eskuak ximurtu zaizko zainak hor dazura urdinik,
eta ez dago arritzekoa horrenbeste lan eginik.